Japoncanın İlginç Özellikleri

1* Japoncada nokta ve virgül dışında başka noktolama işaretleri, büyük-küçük harf ayrımı yoktur.

2* Japoncada imza atılmaz. Mühür kullanılır. Ama bizim hat sanatı benzeri onlarda da süslü yazma sanatı var.

3* Soldan sağa yazaldığı gibi yukarıdan aşağı da yazılabilir. Ama ikinci durumda yazmaya kağıdın sağ üst köşesinden başlanır.

4* 45 temel sesleri ama 51 harfleri var. Bu harflerden bazıları için yanına ufak çizik atınca ince okunuyorlar. Bazıları da küçültüp diğerinin altına yazılınca birleşik okunuyorlar. Ve bazıları da hem ince hem birleşik okunabiliyorlar.

5* Her harfin kolay çizilmesi için geliştirilmiş çizim sırası-tarzı vardır.

6* Aynı okunuşlara sahip 3 farklı alfabe seti kullanırlar.

Kanji

Japonlar ilk yazmaya Çinlilerden öğrendikleri alfabe ile  başlamışlardır. Çinlilerin hanzisinden kendileri kanjiyi geliştirmişlerdir. Günümüzde kanjiyi Japonlar isimleri, sıfat ve fiil köklerini yazmak için kullanıyorlar. Dünya ise logo ve dövme tasarımlarında 🙂

Ve zamanında da kadınların kullanması için hiragana alfabesini geliştirmişlerdir. Çünkü erkekler ile aynı eğitimi alamıyorlardı. Günümüzde hiragana çekimli fiil ve sıfatları, Japon kökenli kelimeler ve kanji ile yazılması zor olan kelimeler için kullanılıyor.

Katakana

 

 

Son olarak katakana alfabesi, çizimi en kolay alfabe ve yabancı kökenli kelimeler ile taklit sesler (ding-dong gibi) yazımında kullanılıyor.

Bir de romanji vardır. Japon seslerinin latin alfabesi ile yazılmasıdır. Sadece bilgisayara yazı girerken kullanırlar. (Bilgisayar onu otamatik Japon karekterine döndürür)

7* Dil kuralı olarak üç zamanları vardır. Geçmiş, gelecek-geniş, şimdiki zaman. Yani Türkçede ki gibi geçmiş zamanın hikayesi gibi bir kuralları yoktur.

8* Çoğul ekleri yoktur. Yani araba ile arabalar aynı yazılır.

9* Türkçede ama, lakin, fakat anlamlarına gelen, birbirlerinin yerini tutmayan, farklı yerlerde kullanılan 15 kadar “ama” vardır.

10* Diğer bir zorlayıcı şey ise sayaçlar. Türkçe’deki demet, porsiyon, bukle, buket gibi şeylere denk geliyor ama Japonca’da günlük hayatta 40 tanesi kullanılıyor.

11* -ne, -yo şeklinde anlamı olmayan sadece konuşmayı süslemeye yarayan ve cümlenin sonuna eklenen sesleri vardır. Argo değil, herkes kullanır.

12* Japonlar kendilerine Nihonjin, Türklere ise Torukojin derler. (j’yi c diye okuyun)

13* Japoncada küfür yoktur. Elbetde anlamı kötü olan sıfatlar vardır. Ya da hakaret olarak algılanabilen kaba kelimeler vardır ama cümleye anlam katmadan, duygu katan bizim ki gibi küfürleri yoktur. Kızgınlıklarını cümledeki kibar ekleri atarak belirtirler. Japonca küfüre yakın olan şeyler:

hayvan, lanet olsun (chikusho)
defol git (dete ike)
sen lan, sana lan (temee)
salak (baka)

Bir de aptal domuz sevdikleri bir hakaret.

14* Üstünüz ile, kendinizden mevkice yüksek biri ile konuşurken mesela patronunuz; onun yapacağı fiilleri üstünlük belirtecek şekilde çekerken, kendinizi tanımlayan fiillerde alçaltma şeklinde fiili kullanmalısınız.

eşitlik anlamlı  “gelmek” ikimasu
alçak anlamlı                 mairimasu
yüksek anlamlı              irasshaimasu (teşrif etmek)

Düzgün şekilde sen demediğiniz için işten pekala kovulabilirsiniz.

15* Cümle öğelerinin sıralanışı Türkçe ile aynı; özne + nesne + yüklem . Öyle ki ekler bile aynı sırada denk geliyor, ve vurgu yapılacak nesne Türkçe’deki gibi yükleme yakın söyleniyor.

16* Siyah (kuroi), beyaz (shiroi), kırmızı (akai), mavi (aoi), yeşil (midori), sarı (kiiroi) dışındaki renklerin Japoncası, İngilizceden çakma. Mesela pembe için pinko gibi…

17* Tarihi söylerken Gün-Ay-Yıl sırasında söylemek yerine Ay-Gün-Yıl tercih ediyorlar.

18* Ayların özel isimleri yok. Mart yerine “3. ay” diyorlar. (sangatsu)

19* Ayın ilk 10 gününün özel isimleri var. 3 Mart yerine sangatsu mikka gibi.

20* Türkçede rakamları okurkan yüz-bin-milyon diye ayırırken Japonlar yüz-bin-onbin şeklinde ayırıyorlar.

21* Japonca’da L sesi yok. L yerine r, ru ve ya eru diyorlar. İsutanburu gibi… (Bak şimdi merak ettim, adam müslüman olsa nasıl tekbir getirecek!?)

22* İsim söylerken önce soyismi ardından adı söylemek adetleri…

23* İsimlerin sonuna saygı, sevgi için -san, -sama, -chan, -kun gibi ekler takıyorlar. Ve Fuji dağından ( 富士山 ) bahsederken de -san ekliyorlar. Ama yazarken isimlere ekledikleri -san harfinden farklı şekilde yazıyorlar.

24* Bazı kelimelerin başına o- getirerek sözü kibarlaştırıyorlar.

25* Cha kelimesi çay demek. Ama kastettikleri yeşil çay.

26* Haftanın günleri

Pzr – güneş
Pzt – ay
Sl  – ateş
Çrş – su
Prş – ağaç
Cm  – altın
Cmt – toprak

köklerinden geliyor.

27* Japonca öğrenen biri Çinceyi daha rahat öğrenmez. İkisi farklı dil ailesinden. Japonca ile Türkçe aynı dil ailesinden. Japoncayı öğrenmek alfabesini saymazsak İngilizce öğrenmekten daha kolay.

Arkadaşlarınız ile paylaşmak ister misiniz?

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.